zondag 21 april 2019

titel in het werk


Omdat ik binnenkort weer lange tijd niet in het land ben, wil ik nog snel een paar blogs maken.
Ik had beloofd te laten zien dat ik onlangs toevallig ook de titel in werk heb opgenomen zoals jij met je foto en de titel memory lane heel subtiel eronder. Het gaat hier meer om een collage, waarvan de letters die de titel vormen een onderdeel zijn.
De titel is ook nog de naam van de afgebeelde persoon.
Kortom, heel anders.


En nog een keer. 





Leuk, die uitnodiging van onze eerste expositie. Ik was hem niet vergeten. 

zondag 31 maart 2019

niet teveel nadenken?



Schandalig maar ik zie je laatste post pas vandaag 31 Maart, net toen ik eindelijk wilde antwoorden.
Mijn reactie is dus voornamelijk op je voorlaatste bericht.
Veel schetsen vooraf leidt bij mij vaak tot niks. Alleen maar tot nog meer schetsen.



6x zelfportret met pet, aquarel, 2019

Meestal kom ik al werkend op onverwachte uitvoeringsmogelijkheden. Hier de groene omlijning, die voor mij verrassend uitpakte.
Als ik daarna de vondst wil herhalen, gaat dit meestal niet.

Hiervan getuigen deze twee beelden, in volgorde van ontstaan.Ik vind nummer 2 niet slecht, maar wel heel anders als ik vooraf in mijn hoofd had.


6x F. met fluwelen turban. Aquarel, 2019
Ik vond je modeltekeningen met behulp van de app interessant maar
toch te artificieel, te glad.

De foto uit je laatste post is gewoon goed zoals hij was.
Leuk dat jij ook met titel als deel van het werk hebt gewerkt.
Dat heb ik namelijk onlangs ook gedaan. Laat ik de volgende keer zien.  

dinsdag 26 maart 2019

memory lane

Uiteindelijk is er van de schetsen in mijn vorige post niet veel terecht gekomen. Ik heb het wel uitgeprobeerd, dus daadwerkelijk op de foto een lino gedrukt. Maar het zag er niet uit. 
Dat is het nadeel van schetsen op de computer, die beeldschermbeelden zien er beter uit. 

De foto hieronder is het geworden, zonder opdruk, gewoon zoals ie is, met de titel als onderdeel van het beeld.

memory lane, foto en tekst, 70x70

Iets anders. We zijn de zolder aan het opruimen en kijk eens wat ik vond...

Werk op papier poster, A2

Onze eerste tentoonstelling. Meer dan dertig jaar geleden. 
Dat is pas echt memory lane

Werk op papier uitnodiging binnen
Werk op papier uitnodiging buiten



maandag 18 februari 2019

Schetsen

Wat een grappige maar ook ongemakkelijke situatie schets je in jouw laatste post.
Jullie voelden je waarschijnlijk beiden bloot, maar alleen de man was naakt...haha.

Over ongemakkelijk gesproken, ik heb ook zo'n situatie.
Tegen mijn leerlingen zeg ik altijd dat ze veel moeten schetsen. Dat ze niet meteen hun eerste idee mogen uitvoeren, maar eerst schetsen, proberen, proefjes maken etc. Tot in den treure.
Dit vinden sommige heel lastig, vooral degenen die bij het horen van de opdracht, direct een idee hebben over hoe ze het gaan doen.
Nou moet ik eerlijk toegeven dat ik zelf liever ook niet schets. In mijn hoofd misschien, maar eigenlijk kan dit helemaal niet. Schetsen doe je op papier, of op ander materiaal, of op een ipad of zo iets. Dus ik dwing mezelf nu om te schetsen, op welke manier dan ook, alvorens iets te maken dat een eindproduct zou kunnen zijn. (Dit laatste weet je natuurlijk nooit zeker; wat is een schets en wat is een eindproduct? Maar goed; dat is een andere discussie.)
Voordeel van dit alles is dat ik weet hoe het voelt om iets te moeten doen wat je eigenlijk niet wilt, maar dat toch zinvol is.

Hieronder enkele schetsen. 
Twee schetsen die ik mbv photoshop maakte, met een gescande foto (zelf afgedrukt in de prehistorie) en een gescande lino druk (die je misschien bekend voorkomt)
  
Uiteindelijk wil ik het echt uitvoeren, dus lino druk op een foto. Maar bij het zien van deze twee schetsresultaten twijfel ik of het een goed idee is.
Modeltekenen is natuurlijk altijd schetsen, oefenen, uitproberen. Ik heb een nieuwe app gevonden waarmee je op deze manier kunt tekenen. Heel grappig, maar hiermee moet je natuurlijk niet te lang doorgaan, het is maar een trucje.

 

dinsdag 8 januari 2019

Naakt in het wild


Afgelopen september waren we in Zuid-Frankrijk. Het was er zoals heel die zomer extreem warm. Op één van onze wandelingen, hadden we in een naar onze mening volstrekt verlaten en woest gebied een bijzondere ontmoeting. Puffend bestegen we een stenig pad dat ons naar een uitzichtspunt moest brengen over kliffen die de rivier de Gardon omringden. Plotseling stonden we oog in oog met een naakte man. Op zijn hoofd had hij ter beschutting van de felle zon een t-shirt gedraaid. Hij had nog kans gezien met zijn rugzakje zijn geslacht  te bedekken. Uit zijn bedremmelde blik was op te maken dat hij niet bedacht was op de aanwezigheid van andere mensen. Geen lid van een secte van naaktlopers, geen kluizenaar, gewoon een man die het warm had. We groetten elkaar wat verlegen.
Ik keek niet meer om.


Een ontmoeting. Aquarel. 17x25. 2018


Ik heb er deze aquarel van gemaakt.Rugzakje is wat klein uitgevallen.
Zit het naakt een beetje in het verdomhoekje? Wat denk jij? 
Zag in de expositie The Line Up in Centraal Museum Utrecht tot mijn vreugde weer een paar prachtige grote naakten (oud werk) van Marlene Dumas. Gelukkig zonder een waarschuwingsbord dat de toeschouwer wel eens geschokt zou kunnen zijn!.
Modeltekeningen kunnen ook zelfstandige kunstwerkjes worden zoals jij in je blog bewijst.
Gelukkig Nieuwjaar nog. Dit blog was vorige jaar gepland.
Dit Nieuwe Jaar begint goed, met een Nieuw Atelier!


zaterdag 1 december 2018

Beetje bloot

Laat ik het nog eens over modeltekenen hebben. Heb ik al eerder gedaan op deze weblog. 
Ik doe het samen met vier, vijf of zes collega's, 1x per maand.
We hebben altijd één model, onderstaande tekeningen zijn dus in twee pose-sessies gemaakt.

Ik zie er altijd tegenop. Maar eenmaal bezig, is het geweldig leerzaam en ontspannend. Ook al is het echt moeilijk, moeilijk.
Bij elke nieuwe pose begin je overnieuw. Welk materiaal zal ik nemen (ik houd van afwisselen), welk detail zal ik gaan uitwerken, of neem ik een totaalshot.
Deze tekeningen zijn allemaal naar hetzelfde model gemaakt op één avond. Kun je wel zien aan haar knotje. Allemaal A3 formaat. Het is leuk om te doen, niet duur als je de kosten van het model deelt. 
We doen het altijd in het atelier van J. op Roombeek. Ze heeft veel tafels en dat is handig, je eigen tafel als werkplek. Èn ze heeft een goede straalkachel, ook belangrijk.

maandag 29 oktober 2018

Jeugdherinneringen


Ik heb net op tijd je expositie Mrs. LemUnade gezien. Gelukkig want het was de reis naar Hengelo meer dan waard.
Het werk: verrassend, de presentatie: mooi ingelijst, en het 'verhaal' erbij: kort en begrijpelijk.
Bijzonder aan het werk is de combinatie van inkttekening en collage. (Materiaal, geknipt uit kunsttijdschriften. Dit maakt een verschil met wat je uit kranten of advertenties haalt.)
Ik kon niet kiezen, welk werk ik het mooiste vond. Dat betekent dat ze allemaal goed waren in mijn ogen.
Het lijkt me fijn een concept te hebben. 
Onderwerp: 60- 70-er jaren persoonlijkheden (uit tv series, literatuur, film) die in je jeugd een rol speelden. 
Formaat en techniek steeds hetzelfde. Zolang ik je ken, ben je goed in concepten bedenken. Zo'n concept komt natuurlijk niet uit het niets.

Zo miste ik in Frankrijk (en in het algemeen gebeurt dat vaker) een vooropgezet plan en bleef het bij schetsjes die ik buiten maakte, vaak tijdens een wandeling. (Nee, ik teken niet wandelend. Je begrijpt wat ik bedoel)
Alleen op een avond, vlak voor het naar bed gaan, zag ik, op de bank zittend, dit tafereel voor me.
Het verbaasde me dat ik het geduld kon opbrengen dit met kleurpotlood te vereeuwigen.




These shoes are made for walking
42x15cm. Kleurpotlood. 2018





Eenmaal af, schoot me de hit te binnen van Nancy Sinatra uit 1966. These Boots Are Made For Walkin'. Opgezocht op You Tube (kijken!) bleek het liedje over iets anders te gaan als ik dacht. Het gaat namelijk over de wraak van een afgewezen geliefde. Vandaar de tekst: One of these days, these boots are gonna walk all over you. Dus niks wandelen, en zeker niet op de laarsjes die Nancy draagt.
Hilarisch het slot: Are you ready boots? Start walking.

De houtkachel waar de schoenen voor stonden, heb ik nog apart getekend.





21x15.Kleurpotlood.2018